خلاصه طرح
در ابتدا توضیحاتی در مورد در زدن انقطاع و سیستم
فونداسیون به کار رفته در سازه نگهدارنده اتاق کنترل داده شده است. همچنین
راهکارهای ترمیم و بازسازی درز انقطاع ارائه گردیده است. در ادامه با ارائه
مستندات و مدل‌سازی‌های انجام‌شده روش اجرای تغییرات سازه‌ای که باید صورت بگیرد
گام گام توضیح داده شده است. لازم به ذکر است که این مرحله از کنترل سازه مهم‌ترین
و تاثیرگذارترین بخش در کاهش ارتعاشات داخل اتاق کنترل به شمار می‌رود. جهت مقاوم‌سازی
اجزای غیرسازه‌ای که بخش آزاردهنده و چشمگیر ارتعاشات داخل اتاق را شامل می‌شوند،
بر اساس توضیحات داده شده در فصل سوم گزارش مرحله دوم، روش‌های تجویزی در این
گزارش به صورت عکس‌های اجرایی ارائه شده است. تعویض، ترمیم و با حذف اجزای غیرسازه‌ای
که تاثیر زیادی بر افزایش ارتعاشات داخل اتاق کنترل می‌گذارند، در این گزارش مورد
بررسی دقیق قرار گرفته و راهکارهای اجرایی این بخش به صورت تصاویر گویا ارائه
گردیده است. در این بخش ترمیم و اصلاح اتصالات، قطع اتصال لوله‌ها و کانال‌های
عبور کننده از روی سازه، تعویض سقف کاذب، تقویت پوشش چوبی سطح داخلی اتاق، اضافه
کردن قاب فلزی به وسط پنجره‌ها، مهار کردن و پرچ کردن ورق‌های دور آسانسور و روی
سقف، استفاده از پوشش پلی اورتان در کف اتاق و … مورد بررسی قرار گرفته اند.
دستاوردها
نکته مهمی که در ارائه راهکار نهایی مقاوم‌سازی
باید در نظر گرفته شود این است که ارتعاشات سازه و اجزای غیرسازه‌ای اتاق کنترل،
ناشی از ارتعاشات کلی سازه نمی‌باشد. زیرا ارتعاش کلی سازه به دلیل وزن زیاد آن در
مقابل دامنه بسیار کم تحریک ،ناچیز است. این ارتعاشات ناشی از ارتعاشات داخلی که
بین اعضا منتشر می‌شود می‌باشد. یعنی ارتعاشاتی که از پایین ستون ها به بادبندها منتقل
شده و در آنها تشدید شده و به همین ترتیب به کف می‌رسند. با توجه به نکته فوق، در
بهسازی بخش سازه‌ای اتاق کنترل مهم‌ترین رویکرد باید اصلاح مسیر انتقال لرزش ها و
مهارکردن ارتعاشات اعضای سازه‌ای باشد.مبانی تولید و افزایش دامنه این ارتعاشات در
گزارش مرحله دوم آورده شده و نحوه کنترل آنها در گزارش سوم ارائه شده است.