شرح مختصر طرح
هدف اصلی این طرح، شناسایی عوامل موثر بر بهره‌وری نیروی انسانی در شرکت سنگ آهن مرکزی ایران و بررسی نقش مشوقهای مالی و غیرمالی در ارتقای آن است. روش تحقیق، توصیفی‑پیمایشی است و داده‌ها از طریق پرسشنامه و با نمونه‌گیری تصادفی از مدیران و کارشناسان شرکت جمع‌آوری شده است.
شش فرضیه اصلی در این پژوهش بررسی شد: رابطه بین بهره‌وری نیروی انسانی با فضای کار مشارکتی؛ ایجاد انگیزش از طریق دریافتی غیرثابت و فزاینده؛ داشتن مهارت، توان و آموزش؛ دادن بازخورد مستمر؛ شناخت شغل و آگاهی از شرح شغل؛ و حمایت مدیر و امنیت شغلی. نتایج آزمون‌ها نشان داد که همه این فرضیه‌ها تأیید می‌شوند و بین این عوامل و بهره‌وری نیروی انسانی رابطه معنادار و مثبت وجود دارد. به بیان دیگر، افزایش مشارکت کارکنان، بهبود نظام پرداخت و انگیزش، آموزش و مهارت‌افزایی، بازخورد مستمر، شفافیت شرح شغل و حمایت مدیر همراه با امنیت شغلی، موجب افزایش بهره‌وری نیروی انسانی می‌شود. در پایان، پیشنهادهایی مانند بهبود سیستم جبران خدمات، گسترش فضای کار مشارکتی، برگزاری دوره‌های آموزشی، ارائه بازخورد منظم، تدوین و ابلاغ شرح شغل، تقویت امنیت شغلی و به‌کارگیری نظام شایسته‌سالاری ارائه شده است.
دستاوردها
- شناسایی و تأیید شش عامل کلیدی مؤثر بر بهره‌وری نیروی انسانی در شرکت سنگ آهن مرکزی بافق
- وجود رابطه معنادار و مثبت بین مشوقهای مالی/غیرمالی و بهره‌وری نیروی انسانی
- ارائه پیشنهادهای کاربردی برای بهبود نظام جبران خدمات، آموزش، بازخورد و مدیریت عملکرد
- کمک به مدیران برای شناخت اولویت‌های بهبود بهره‌وری و کاهش نقاط ضعف سازمانی