شرح مختصر طرح
تجربیات گذشته نشان داده است که ناهمگن بودن بار ورودی، کاهش ظرفیت هنگام آسیاکردن بار اولیه سخت (با نسبت Fe به FeO بیشتر از 5)، و درشت بودن نسبی محصول آسیا، از مشکلات عمده مدار این آسیا بوده است. توان کشیده شده از آسیای خودشکن چغارت، هنگام خردکردن بار اولیهی سخت، به شدت افزایش مییابد. هدف این تحقیق بررسی امکان خردکردن بار اولیهی سخت با ظرفیت مناسب، بدون تغییر در مدار خودشکنی بوده است. در این طرح ضمن مرور بعضی از پارامترهای موثر بر کارآئی آسیاهای خودشکن و جمعبندی مطالعات انجام شده در مدار آسیای چغارت، نتایج آزمایشهای صنعتی انجام شده، ارائه و تحلیل شده است.
دستاوردها
- تغییر ابعاد چشمه سرند ارتعاشی این مدار درنتیجه کاهش ابعاد محصول آسیا
- تاثیر اضافهکردن گلولههای فولادی به آسیای خودشکن چغارت در نتیجه پایداری توان آسیا
- بررسی میزان بهینه پرشدگی آسیا در تولید ذرات ریز (کوچکتر از 200 میکرون)
-
بررسی میزان درصد جامد بار اولیه در ابعاد محصول آسیا
